TKB Pendik Şube Başkanının 23 Nisan Yazısı

23 nisan milli egemenlik ve çocuk bayramını dün kutladık.Unuttuk diye
bir ara üzüldük.Biz büyüdük ama dünkü çocuklarız.Annemizin gözünde hep
çocuk değilmiydik ?23 nisan milli egemenlik bayramıda olsa dünün veya
bugünün çocuklarının heyecanla beklediği bir bayram.Üstelik sadece
çocuklara ait.23 nisan ları düşündüğümde günlerce hemde ozamanki
kısıtlı şartlarda öğretmenimizin günlerce süren bayram hazırlıkları ve
geçit töreni için bizlerle olan yoğun çalışmalarını unutabilirmiyiz?O
heyecan unutulabilirmi?Biraz anımsayalımmı?
Sınıfımızın pencerilerini krapon kağıdından renk renk yapılan şeytan
merdiveni ile süslerken duyduğumuz sevinci,cumhuriyetimiz ilk
meclisinin resmini çizin diye resim ödevi veren o siyah önlüklü sert
bakmaya çalışan aslında bizi çok seven öğretmenimizin ödevimizi
kontrol edip kırmızı kalem ile 5 pekiyi yazmasının gururunu duymak ne
güzeldi!.Şimdi okullardan seçilmiş birkaç öğrenci ile 23 nisan bayramı
kutlanıyor.Ne acı!!!!
Evlerimizin kapılarında pencerelerinde asılan sümerbank'ın yünlü kumaş
bayrağı nerede?Şimdi ise sayılı bayrak asılımış oluyor o kocaman
apartmanlarda,sitelerde caddelerde.Bayrak lar nerede asanlar nerde?
Şimdi adı folklor ozamanki adı ile milli oyunlar ekibinde kim görev alacak?
Tuna dalgalarını eşliğinde yapılacak rond'da hangi kostüm giyilecek?
Gurindig teyp'in eşliğinde çalan müziğe adım uydurulmaz ise Melahat
öğretmen bize nasıl kızacak?Kızarsa üzüntümüzden yerin dibine
geçeriz!!!!!!mahcubiyeti .....
Annelerimiz kulise girip (kulis'de genellikle halk evlerinin salonunu
arkası olup,borde renkli perde ile birazda eğreti bir şekilde ayrılmış
kısım olur)o sabah yıkanmış(beyaz sabun ile)maşa ile lüleler yapılmış
saçlarımızın son düzeltmelerini nasıl yapar?
Müsamere başlamadan önce (Gelişmiş yerlerde bu 23 nisan çocuk balosu oluyordu)
ev yapımı evden getirilen anneanne kurabiyeleri limonata ile (aç
kalmasın çocuk.Bütün gece ayakta olacak.Onun rölü çok)ve gizli bir
mutlulukla azamet ve şevkatle nasıl yedirilir?Hamburger yok
ozamanlar...Kuru köfte var.Oda okula götürülmez.kokar.Alamayanlar ne
yapar?Okul kooparatifinde sadece kalem silgi ve beyaz tebeşir
var.Birde beşlik simit ve küçük kaba şişelerde o lezzetli gazoz.
Annelerimizin o güzelim CUMHURİYET yıllarında altın günleri,solarium
ve plates günleri yoktu ki.Bütün mutluluk geçit resmine ve müsamereye
katılan çocukları
değilmiydi?Onlar bayram sabahları kalktıklarında ilk görev olarak
sandıkdan çıkardıkları ütülü tertemiz evin bayrağını asarlardı.Ailece
geçit törenin seyrederler,gecede fener alayının yolunu beklerlerdi.
 Tüm kısıtlı şartlara karşın kumaş alınmasada krapon kağıdından
yapılan o kıvrımlı ekseri kırmızı elbiselerin sevinci nerelerde?
Bizlerin ozamanki mutluluğu bayram sevinci ve onuru nerde?
Şimdi çocuklar için tüm millet için  vaatler yapılıyor.Hepsi çok
güzel.Ama o saf ve masum milletin bayram sevinci nerde?
ATATÜRK'ümüz ve CUMHURİYET'imiz ile özdeşlenen o güzel bayramlar nerede?
Milli bayramlarımızın daha çoşku ile kutlandığı o mutlu yıllara
bizlere özlem duyuranlar rahatmı?Gittiçe azalan çoşku ile kutlanan
milli günlerin ayıbı kimlerin?
Bizler güzel günler,coşkun bayramlar yaşadık.Daha doğrusu bize
yaşatıldı.Onları sevgi ile anarken,düşünüyorum.Biz yaşatabildikmi?Bu
duyguları,bu özlemi ,bu kaygısızlığı bize yaşatanları tarih
affedecekmi?
Egemenliğimiz gitti...Milli değerler hızla değişiyor...
Bizler biribirimizin bayram kutlamasını yapmayı unutsakda gecikmeli
hatırlasakda,
Yinede dünün çocuklarının ve bugünün çocuklarının Atatürk'ün armağanı
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve çocuk bayramı kutlu olsun...